“Dit is Donderdagaand. Dis nogals laat, seker so 22:30. Ek en ‘n pel sit in Pretoria, in ‘n kroeg. Nou net hier ingestap, op pad huis toe vanaf die hospitaal waar my vrou le. Ons besluit om vinnig ‘n bier te drink en dan te gaan inkruip. Hier langs my sit ‘n vrou*, maar jy kan sommer op ‘n afstand sien sy het jare aan haar kant; miskien ‘n paar ander dinge ook. En baggage. Tonne daarvan!”
“Ek is moeg en nie baie lus vir chat nie, daarom die bier en dan die bed. Skielik gewaar Johnny V ‘n ou wat hy jare gelede mee saam gekuier het en hy gaan groet. Hulle raak aan’t gesels en daar sit ek… Raai wat? Ek het geweet dit gaan kom… Sy draai na my kant toe, groet en begin gesels. Sy worry nie wie ek is, waar ek vandaan kom of wat ek hier soek nie. Nee, sy gesels. Sh#*t, dink ek. Ek’s nie lus vir hierdie storie nie. Dronk mense is almal dieselfde: sit en suip en later wanneer die dronkverdriet hulle wil omsingel, is God wonderlik, hulle miskien die pad ietwat byster, en tog vreeslik lief vir Hom. Die Here weet!”
“My antwoorde is kort, nie onbeskof nie. Net kort genoeg om jou te laat weet ek is nie lus vir chit-chat nie. Ek wil my bier drink en waai! Ek gooi ‘n oog om te kyk of ek Johnny V se aandag kan trek; die regte skelm kop knik sal hom laat weet: tyd om te skuif. Dit gebeur nie…”
Dis mos hoe ons is. Ons almal. Kyk mense so deur, weeg hulle op die een of ander skaal. Mensgemaak, effens krom, die teenwigte werk saam met ons mood-swings… Jy weet waarvan ek praat.
My skaal weeg op ‘n afstand. Sommer met die intrapslag kon ek al sien, die girl is nie lekker nie. Iets is fout. Die rooi liggies gaan aan; bly weg. Sy lyk deurgetrap, moeg, op, sif, vuil en boonop getrek ook. Onversorg, plooie, olierige hare, los bloes of hemp of wat ookal… Jy weet hoe lyk sulke mense. Die drop-outs. Die slap-gatte wat net rondloop vir kwaadgeld, bedel en dalk iewers ‘n los plesiertjie. En my mood is nie lekker nie. Sy score ‘n ronde nul!
My bier word aange-pass en my gedagtes begin loop. Ek wonder hoe het die Timmerman gelyk het? Was hy vir die girls ‘n stunner? Was sy hare elke dag gewas, sy klere oraait? Hoe het sy asem geruik? En sy voete? Was hy die tipe ou met wie ek sou wou chat in Nasaret se local pub? Of nie? Ek wonder…
Soos ek dit verstaan was hy nie regtig die local hero nie. Glad nie! Inteendeel, sy tipe was van die soort van wie jy liewer weggebly het. Jy’t sou net met hom chat as hy jou stoel regmaak, of ‘n nuwe ring-seat op jou toilet sit, tafel afskuur, of so iets. Maar chat-buddies? Nooit! So, het jy hom in die kroeg gesien, dan het jy liewers by jou pelle gaan staan en gesels oor die paaie wat te klipperig is terwyl die res van die wereld s’n geplavei is, die prys van vis wat onbeheerbaar styg, die kerk wat aanhou geld vra, die volk wat nie tot rewolusie wil oorgaan nie, en vrouens… Terwyl julle lag oor hy cheap drank drink. Met sy vuil hare, skurwe voete, geskifte klere en rough looks. Ga! Mens shower darem eers voor jy uitgaan.
Dietrich Bonhoeffer reken ons moet onsself vra: Waar is Jesus? Sy antwoord is eenvoudig. Straight forward. So eenvoudig dat dit die wind uit my seile haal. God is slegs te vinde in verhoudings! God kan op geen ander plek wees as binne verhoudings nie. God kan nie buite verhoudings om bestaan nie! Bare with me…
God skep die mens om met hom in verhouding te wees, reg? Van al die skepsels is dit ons wat met Hom kan praat en redeneer. Net ons staan in ‘n verhouding met Hom. Ons staan ook in verhouding met ander mense, reg? Hoekom anders is Mamma Eva geskep? En al die ander daarna? En ons staan in verhouding met die natuur, right? Dus, die enigste manier om Hom te ken is in verhoudings; die enigste manier wat ander Hom kan ontmoet is in verhoudings. Die enigste manier om Hom te eer is in… Verhoudings!
Hier sit die vrou toe nou, en ons begin gesels. Ja, ek ook. Want iewers binne-in my hoor ek Dietrich se stem. Nee! Iewers hoor ek ‘n Ambagsman se woorde wat praat van naaste liefde, van omgee vir die armes, die weduwees en die weeskindertjies, van aanvaarding van die verwerptes. Ek onthou dat die Ambagsman uitgeskel is vir ‘n vraat en ‘n wynsuiper. En ek bly sit…
Later kry ek nog ‘n bier en ek sit. Want ek kuier saam met Jesus; met sy vuil hare, deurleefde klere, ge-chipte naels en gebarste lippe. Want ek is arm… Aan liefde, aanvaarding en omgee vir ander.
*Henriette. Sy is ‘n gerehabiliteerde heroin-verslaafde wat God ken. Genuine. Haar looks het my valsheid ontbloot. Haar liefde vir mense (my) en hulle stories (ook myne), het my teruggebring. Thanks, Henriette! Jy stap saam met my, Padlangs.
